Για γέλια και για κλάμματα

  Σ τις 23 Αυγούστου ελπίζουμε να σας δούμε από κοντά στην Έκθεση Βιβλίου στο Ναύπλιο, όπου θα παρουσιαστούν αποσπάσματα από το αυτοβιογραφικό βιβλίο τής συγγραφέως Φωτεινής Αργείτου - Τζαμαλούκα όπου περιγράφει την πορεία της και τις εντυπώσεις της από όλα τα μέρη της Ελλάδας όπου υπηρέτησε ως καθηγήτρια είτε μόνη της είτε με όλη της την οικογένεια. Περιγράφει την κοινωνικο - πολιτική κατάσταση μιας 35ετίας στην Ελλάδα, την οποία διέτρεξε όντας Φιλόλογος, Σύζυγος, Νοικοκυρά και Μητέρα. Το έργο χαρακτηρίζεται από τρία μέρη σοβαρότητας και ένα μέρος χιούμορ! Παραθέτω ένα απόσπασμα από το βιβλίο που επεξηγεί τον τίτλο τού βιβλίου: Από Σχολείου .... εις Σχολείον ".....Από το Βασιλικό, την αρχαία Σικυώνα, ήταν η πεθερά μου, που δεν υπήρχε πιά, αλλά ο γιος της το θεωρούσε πατρίδα του. Σιγά σιγά πλησιάζαμε και στην Αθήνα. Έτσι σαλπάραμε πάλι, «σ’ άλλη γη, σ’ άλλα μέρη» όπως έγινε γνωστή σχετλιαστικά (Κοροϊδευτικά, πικρά!) η φυγή του Κωνσταντίνου «από χωρίου εις χωρίον», όταν «επανεστάτη...

  Τον Αύγουστο του 2020   εν μέσω του covid -19, στην πόλη του Ναυπλίου έγινε μια έκθεση με κυρίαρχο έκθεμα μιά ... κατσαρίδα μεγάλων διαστάσεων από ατσάλι στο χρώμα τού χαλκού! Το κείμενο που ακολουθεί είναι απόσπασμα από άρθρο τής φιλολόγου Φωτεινής Αργείτου – Τζαμαλούκα που δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο https :// www . anagnostis . org / της Πέμπτης 13/8/2020 με τον τίτλο : «Τέχνη είναι ... αν έτσι νομίζετε!». «Η προσπάθεια των καλλιτεχνών να ξεχωρίσουν από τους ομότεχνούς τους είναι συμπαθής. Να δημιουργήσουν «Σχολή». Το θέμα τής καλλιτεχνικής δημιουργίας δεν τελειώνει ποτέ. Παράγονται έργα, παρουσιάζονται σε εκθέσεις, οι τεχνοκριτικοί αναλαμβάνουν δράση, προωθούν όσα κατά την γνώμη τους ξεχωρίζουν. Είναι τυχεροί οι εικαστικοί που έχουν τον τρόπο να μπουν στις «παρεούλες» που θα τους καθιερώσουν. Και έτσι γίνονται οι «εκθέσεις». Μόνιμες ή περιοδεύουσες. Οι πόλεις που θα τις φιλοξενήσουν αισθάνονται τυχερές. Δημιουργείται κίνηση. Αλλά μαζί με τα έργα «εκτίθενται» κ...

  [1] Το «Σιδερένιο Δάσος» γράφτηκε στις 24/7/2021.  Η τοπική Αργολική εφημερίδα «Αναγνώστης» στην οποία έστελνα σε τακτική βάση εκείνη την εποχή άρθρα, δεν κυκλοφόρησε  εκείνη την περίοδο και το κείμενο δεν δημοσιεύθηκε. Όμως δεν έχασε την επικαιρότητά του. Πηγή εικόνας:  https://planet-radio.gr/ Τ ο Μαγεμένο Δάσος, η Μυστηριώδης Νήσος, ο Ροβινσών   Κρούσος, Δράκοι, Μάγισσες,   Χρυσόμαλλο Δέρας, τίτλοι που εξήπταν την φαντασία σε περασμένες εποχές. Στην έννοια «Δάσος», εμάς τους σύγχρονους Έλληνες μάς πιάνει μια ανησυχία μόλις αρχίζουν τα μπωφόρ: «Ποια δάση θα καούν τώρα;». Το περιμένουμε στα σίγουρα. Θυμάμαι από προπολεμικά που άναβαν κάτι φωτιές στα βουνά, στις πλαγιές. Άκουγα: «Οι τσοπαναραίοι». Δράστες ήταν οι βοσκοί που ήθελαν λιβάδια για τα κοπάδια τους. Αυτές οι φωτιές ήταν ελεγχόμενες και έσβηναν γρήγορα. Μεταπολεμικά,   οι οικοπεδοφάγοι έκαιγαν δάση σε περιοχές επιλεγμένες, κοντά στον αστικό ιστό, ώστε αυτές να γίνουν αργότερα οικόπε...

  Η εν πολλαίς αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή, η γηραιά Ευρώπη, παραγέρασε.   Πάει για απόσυρση. Γι’ αυτό και η διαφήμιση ήταν   τόοοοσο μεγάλη! Το μαγαζί   χρεωκόπησε και το προϊόν κινδυνεύει να μείνει απούλητο. Η Φον ντερ Λάιεν είναι η έκφραση της αποτυχίας της Ευρώπης. Μπορεί   ποτέ να αντικαταστήσει   τους   Ντε Γκώλ, Μιττεράν, Πάλμε, Αντενάουερ, Χέλμουτ   Κολ;   Και ο πρωθυπουργός μας   φυσικά λέει από μέσα του: «Κι’ αν μπορή αυτή η «κρυόπλαστη» γιατί δεν μπορώ εγώ;» Αυτός έχει πάθος με την Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή καριέρα, πραγματικό   κόλλημα. Έχει οργώσει την Ελλάδα διαφημίζοντας την Ευρώπη.   Έχει τακτοποιήσει τα παιδιά του στις καλλίτερες ευρωπαϊκές θέσεις, ετοιμάζεται δε και ο ίδιος να θρονιαστή στο ανώτερο Ευρωπαϊκό αξίωμα. Όταν πλησιάζει και χαϊδεύει τα παιδιά που τού φέρνουν, «δια τας ανάγκας τού έργου που παίζεται», φαίνεται πόσο τα μισεί στην ουσία, αφού δεν είναι δικά του. Γιατί; Γιατί δεν τα αφήνει ούτε ...

                                                  Κάθε πόλη που είναι γνωστός τουριστικός προορισμός είναι σαν την Κέρκυρα για την οποία έγραφε ο μεγάλος φυσιοδίφης Τζέραλντ Ντάρελ ότι είναι: «Μιά πολύ ωραία γυναίκα που πάσχει από ένα είδος λέπρας που λέγεται τουρισμός». Επίκαιρο: Το Σάββατο (25 Μαϊου) έγινε μεγάλη διαδήλωση στην Μαγιόρκα από 10.000 άτομα, με κεντρικό σύνθημα «Όποιος αγαπά τη Μαγιόρκα δεν θα την καταστρέψει». Όχι στον Υπερτουρισμό! Δόθηκε έτσι και επίσημα ο ορισμός του «Κακού». Ανάμεσα στους διαδηλωτές, υπήρχαν πολλές οικογένειες με παιδιά, φοιτητές και συνταξιούχοι ( https://www.olympia.gr/1591128/diethni/chiliades-diadilotes-sti-magiorka-tis-ispanias-kata-toy-mazikoy-toyrismoy ). Έχει χαθεί το Μέτρο. Το «Μέτρον Άριστον». Η αρετή είν...

                                          Άλλες Εποχές… Η πόλη μας προπολεμικά αλλά και μερικές δεκαετίες μετά τον πόλεμο, έσφυζε από ζωή. Όπως και χωριά, κωμοπόλεις, πόλεις, πριν η Τεχνολογία μάς αλλάξη τη ζωή. Μπορεί να κάνη θαυμαστά πράγματα, αλλά η ζωή έχασε την νοστιμάδα της. Υπήρχαν καταστήματα διαφόρων ειδών, μια ποικιλία που εξυπηρετούσε όλους τους κατοίκους αυτού του τόπου και ικανοποιούσε κάθε τους ανάγκη. Υπήρχαν διάσπαρτα στον αστικό ιστό καταστήματα (τροφίμων, ενδύσεως, υποδήσεως) όπου οι άνθρωποι που δούλευαν σ’ αυτά, ιδιοκτήτες ή υπάλληλοι, έδιναν την εντύπωση ότι ήταν εκεί όχι μόνον για να σε εξυπηρετήσουν αφού εσύ δεν ήσουν μόνον ο πελάτης, αλλά και ο φίλος. Τώρα πιά γίνονται όλα μόνα τους από το σπίτι σου. Δεν χρειάζεται να πας πουθενά. Ούτε σε Υπηρεσίες, ούτε σε Τράπεζες, ούτε καν στον κινηματογράφο. Μπορείς να ιδή...